زمستان سال 1998 میلادی بود زمانی که برای اولین بار علی پهلوان، آقای پیام صالحی را ملاقات کرد ، هر دو آنها در ارتش خدمت سربازی را بسر می بردند . در طی این دوره , ایندو بیشتر به علاقه مندیهای یکدیگر آشنا شدند , هردو شعر می گفتند ، آواز می سراییدند ، گیتار می نواختند و میخواندند .

و این دوران زمانی بود که آنها شروع موسیقی پاپ ایران را بعد از انقلاب اسلامی مشاهده می کردند . هردو به این فکر افتادند که چه موقعیتی بهتر از این و تصمیم گرفتن تا فعالیت خود را در این ضمینه آغاز کرده ولی با شیوه و سبکی متفاوت.

برای نهادینه کردن شکلی از این موسیقی , گروه موسیقی پاپ با نام " گروه آریان " تشکیل دادند .

آریان اولین گروه در این سبک و نوع بعد از انقلاب اسلامی بود .

برای شروع گروهی متشکل از آواز ویولن , گیتار به سبک ایرانی, دو خواننده اصلی با لحن و نوایی متفاوت و در پشت این نواها آوازی از خانمها بعنوان همخوان تشکیل شد . علاوه بر این , غزل ها از بافت مخصوص با عباراتی ساده طراحی شدند تا یک طیف گسترده ای از جامعه را جذب کند .

بر این اساس گروه با این ترکیب شروع کرد :

علی پهلوان ( خواننده و گیتاریست اصلی ) / پیام صالحی ( خواننده و گیتاریست اصلی ) / سیامک خواهانی ( ویولن ) / محمد رضا گلزار ( گیتاریست ) / برزویه بدیهی ( ضرب و پرکاشن ) / شراره فرنژاد ( گیتاریست و همخوان ) / ساناز کاشمری ( همخوان ) و سحر کاشمری ( همخوان ) .

در ابتدا تصمیم گرفته شده بود که , شهروز فرنژاد ( برادر شراره ) بعنوان نوازنده صفحه کلید و پیانو زن همکاری کند اما بسبب داشتن شغل پیشین و سابقه کاری , نینف امیرخاص ( نوازنده صفحه کلید , ارگ زن آشوری ) در مکانی از سوی سیامک معرفی شد تا جایگزین او شود و گروه تمرین هایش را با او از سر گرفت . بسبب فقدان در درام زن و ویولن سل در گروه , نیاز به اجراء این ریتم ویژه روی پیانو و ارگ بود .

برای بالا بردن سطح کیفی اجرائی کار گروه تمرینات مداوم و بسیار زیادی را انجام داد و تصمیم گفته شد تا مجوزی برای برگزاری اجرای زنده از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته شود .

بعد از زمانی , گروه موفق شد تا مجوز شعرها را بگیرد ولی در گرفتن مجوز و اجازه از شورای موسیقی وزارت ارشاد ناکام ماند .

در این زمان , پیام صالحی با کمک دوستانش موفق شد تا کنسرتی را در جشنواره خرید جزیره قشم ( منطقه آزاد ) تدارک ببیند که هیچ درخواست و مجوزی برای اجرای آن نیاز نبود .

سرانجام در 22 نوامبر سال 1999 گروه به روی صحنه رفت و بدون هیچ چشم داشت مالی نمایش خود را اجرا کرد . اجرا بقدری موفقیت امیز بود که مسئول اداره کننده موسیقی این مراسم بعد از چند روز مجدداٌ از ما برای اجرا دعوت کرد , بدیهی است که این بار با پاداش همراه بود .

در طی این دوره , امیرحسین مستعد بعنوان گیتار باس ( بم ) به ما ملحق شد.

فیلم اجرای ما توسط برخی تولید کننده های موسیقی مورد قبول قرار گرفت و در یک روز خوب دو تن از شرکت ترانه شرقی به محلی که ما درآنجا تمرین میکردیم ( زیرزمین منزل آقای پیام صالحی ) برای دیدن اجرای زنده ما آمدند , که یکی مدیر شرکت ترانه شرقی ( که در حال حاضر مدیر گروه آریان ) و دیگری شریک ایشان آقای محمدرضا احمدیان ( موسیقیدان ) بودند .

بعد از مذاکرات , برای تهیه آلبوم و اجرای کنسرت قراردادی بسته شد .

در این زمان , گروه آریان با مدیریت شرکت ترانه شرقی توانست مجوز اجرا روی صحنه را بگیرد و در اول آوریل سال 2000 در تهران به روی صحنه رفت .

ضبط آلبوم اول از گروه کامل شده بود و این آلبوم با نام " گل آفتابگردون " منتشر شد .

برای اولین بار , پوستری آمیخته از گروه موسیقی دیوارها را پوشانده بود و در هر مغازه موسیقی این پوسترها روی ویترین مغازه ها بود و آوازهای این آلبوم از هر گوشه ای شنیده میشدند .

آریان کارهایش را به سبب نظریه جدید و کاری نو و شجاعت و دلاوری که داشت به بازار عرضه کرد و با اعتماد به نفس بازاری جدید برای موسیقی بوجود آورد و به سرعت پیشرفت کرد و در رده اول موسیقی پاپ ایران قرار گرفت .

بعد از آن علیرضا طباطبایی بعنوان درام زن به ما ملحق شد بطوریکه که یک بهبود بنیادی در اجرای زنده از گروه بدست آمد .

محبوبیت آریان با آلبوم دوم , که در ژانویه سال 2002 منتشر شد دوچندان شد بطوری که گروه آریان بیش از 250 کنسرت را در شهرهای مختلفی از ایران اجرا کرد همانند :

تهران , کیش , قشم , بندرعباس , قزوین , سلمان شهر , کرمان , اصفهان , یزد و رشت .

موفقیت گروه در حدی بود که فراتر از مرز رفت . دراین زمان محمدرضا احمدیان از شرکت ترانه شرقی جدا شدند و محمدرضا گلزار کسی که محبوبیت زیادی نزد عموم داشت , وارد عرصه سینما شد و از فعالیت های خود در گروه کاست .

آریان اولین کنسرت برون مرزی خود را در منامه ( بحرین ) اجرا کرد و با موفقیت در این کنسرت , کنسرت بسیار موفقی را در دوبی ( امارات متحده عربی ) برگزار نمود .

بعد از این رویداد , محمد رضا گلزار رسماٌ گروه را ترک کردند و به فعالیت خود در صنعت سینما ادامه دادند .

در ادامه موفقیت های کنسرت ها در تهران , کیش , لندن , کلن , مونیخ , هامبورگ و بویژه کنسرت بسیار شاد و خیرخاهانه ای که در برلین و روز بعد از حادثه زمین لرزه بم انجام شد توجه رسانه ها را بطرف خود جلب کرد و گزارش آن از شبکه های تلوزیونی پخش شد . گزارش این اجرا از کانال های خبری آلمان پخش شد .

بعد از این بهترین گیتاریست ما برای ادامه تحصیلات ایران را ترک کرد , و تعداد اعضای اصلی گروه به 9 نفر کاهش پیدا کرد .

در این راه آریان به طرف یک افق جدید حرکت کرد تا موسیقی پاپ ایران را به دنیا بشناساند راهی را که عرب ها و موسیقی دانان ترکیه ای قبلاٌ برای معرفی موسیقی خودشان انجام داده اند .

در این مرحله آریان آلبوم جدیدش را مهیا کرده , که "تا بینهایت" نامیده شده , و برای رقابت با گروه های خارجی و نشان دادن کیفیتی , برتر آلبوم جدیدشان را در یکی از بهترین و معروفترین استودیوهای ظبط و تهیه در انگلستان با صرف بیش از 20 برابر هزینه و زمانی که در تهیه آلبومهایشان در ایران می گذاشتند تهیه کردند ، و این آلبوم به همراه دو مجموعه تصویری در لوح فشرده بعنوان هدیه عرضه شد .

با گسترش این آلبوم گروه آریان نامزد جایزه بین المللی شبکه رادیوئی بی بی سی 3 شد و این اولین حضور موسیقی پاپ ایران در جهان است بطوریکه نامزد جایزه جهانی موسیقی می شود .

در حال حاضر این آلبوم در نمودار پرفروشترین آلبومها در ایران قرار دارد و این آلبوم توسط یک شرکت کانادائی و پرآوازه به نام GEMMY MUSIC RECORDS توزیع شده است .

 منابع